บทที่ 16 พยาบาลจำเป็น 2

บรรยากาศในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเขา ผ่านไปครู่ใหญ่ หมอภิภพดูเหมือนจะเคลิ้มหลับไปจริงๆ เพราะฤทธิ์ไข้และความเพลีย กะทิค่อยๆ ดึงมือออกอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้เขารู้ตัว แต่เขาก็ยังคงนอนนิ่ง ใบหน้าผ่อนคลายไร้ความกังวล

กะทิมองภาพนั้นแล้วอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์...